kościół Wang Śnieżka

Wyruszam sam nocnym pociągiem z Poznania do Jeleniej Góry. Początkowo planuję przejść od Przełęczy Okraj przez Śnieżkę do Schroniska Dom Śląski, gdzie zarezerwowałem nocleg. Naczelny weryfikator wielu planów, czyt. PKP weryfikuje i moje plany poprzez 4-godzinne opóźnienie mojego pociągu. Dopiero około 14.00 ruszam spod kościoła Wang w Karpaczu niebieskim szlakiem w kierunku Śnieżki. Sprawność poruszania znacznie ogranicza niewidoczna pod śniegiem warstwa lodu. Bez kijów ciężko. W okolicach Polany zaczyna zapadać zmrok. Podziwiam zachód Słońca nad kotłem Małego Stawu. Z resztkami słonecznych promieni docieram pod schronisko. Mimo zmroku pogoda idealna, księżyc oświetla drogę. Postanawiam wejść przynajmniej na pierwszy taras widokowy w drodze na Śnieżkę. Potem zweryfikowałem postanowienia do drugiego tarasu. Około godz.  17.40 przypadkowe zdobycie Śnieżki stało się faktem. Z księżycem za plecami schodzę na spoczynek do Domu Śląskiego.

dzień 2.

Dom Śląski Przełęcz Karkonoska Przesieka

Widoczność w granicach 30 metrów, porywisty wiatr, -6 stopni temperatury powietrza. Wzmocniony czarną, niesłodzoną kawą z ekspresu ciśnieniowego ruszam na szlak. Ten ekspres do kawy znacznie poprawił i tak dobre wrażenie, które wywarł na mnie pobyt w Domu Śląskim. Na trasie co rusz wyprzedzam, bądź jestem wyprzedzany przez parę czeskich biegaczy narciarskich. Spotykam na szlaku poza nimi może 2 albo 3 osoby. Był to dzień, w którym nawet w zadeptanych Karkonoszach nie było tłoku. Przy formacji skalnej „słonecznik” robię dłuższą przerwę. Wieje tak, że lejąc herbatę do kubka nie trafiam w kubek. Z wielką radością i ogromną ciekawością docieram do schroniska Odrodzenie na Przełęczy Karkonoskiej. Ostatni mój pobyt tam był dość nieprzyjemny i bardzo chłodny. Wiele słyszałem o nowych właścicielach i nowej jakości w Odrodzeniu. Chciałem to zweryfikować osobiście. Nie wiem jak poprawił się standard pokoi, ale stan bufetu i trzeźwość obsługi zaciera stare wrażenie. Jeszcze wiele do zrobienia, ale już wiele dobrego wykonano. Bez problemu o darmowy wrzątek, cukier czy cytrynkę. Szkoda tylko, że zmuszony byłem oglądać na wielkim telewizorze Pokemony, ale ten fakt  dalej już przemilczę. W końcu opuszczam miłą i ciepłą atmosferę „renesansu”. Zdawałoby się, że najłatwiejszy odcinek szlaku (prosta droga, chyba asfalt z przełęczy do Przesieki) okazuje się najtrudniejszy technicznie z całego dzisiejszego dnia. Na całej długości pełne oblodzenie. Szczęśliwie docieram do bazy bez upadku.

dzień 3.

Szklarska Poręba Schronisko pod Łabskim Szczytem (ścieżka) Łabski Szczyt Wielki Szyszak Przełęcz Karkonoska Przesieka

Do ekipy dołączają: Maciek, dobra widoczność i wiatr.

www.youtube.com/watch?v=08_2cz8EzsA

z Łabskiego Szczytu

dzień 4.

Przesieka – Sucha Góra – Ptasiak – Szwedzkie Skały – Przesieka – obstrukcja

www.youtube.com/watch?v=8JLBAvEeHF4

www.youtube.com/watch?v=B772IVvpXyA

z Suchej Góry

www.youtube.com/watch?v=ZRBptc94io8

panorama z Ptasiaka

dzień 5.

Karpacz Strzecha Akademicka Śnieżka  Strzecha Akademicka Polana  Przesieka

Niestety Wojtek z powodów zdrowotnych musiał wrócić więc naszę plany związane ze spędzeniem godziny 00:00 na Śnieżce musiały się zmienić. Na szczęcie nie zmieniły się diametralnie. Postanowiłem wejść na Śnieżkę ale trochę wcześniej niż o północy. Z Karpacza, po obiedzie i krótkim spacerze główną aleją (oraz zakupieniu w jedynej księgarni w tym mieście książki „Dosięgnąć Everestu” Doroty Kobierowskiej) wyszedłem o godz. 16. Trasę do Strzechy Akademickiej przy padającym śniegu pokonuję w godzinę. Tam krótki odpoczynek i ruszam dalej. Na Śnieżkę docieram o godz. 18:30 idąc z włączoną czołówką przy padającym śniegu i przy dość ograniczonej widoczności. Schronisko na szczycie przygotowywało się do zabawy sylwestrowej. Około godziny 19 wyruszyłem w drogę powrotną. Trochę problemu sprawił las na żółtym szlaku za Borowiczami. Mgła uniemożliwiała korzystanie z czołówki i trzeba było uważać na każdy krok. Do Przesieki dotarłem około godziny 22:30.

Odnośniki

• galeria zdjęć Macieja Winnickiego